bluster
/ˈblʌs.tɚ/ fiil C2- To speak or protest loudly. · When confronted by opposition his reaction was to bluster, which often cowed the meek.
- To act or speak in an unduly threatening manner.
- To blow in strong or sudden gusts (refers to winds).
He/she/it blusters · Geçmiş zaman blustered · Üçüncü hâl (past participle) blustered · -ing biçimi blustering
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- bluster
- He/she/it
- blusters
- Geçmiş zaman
- blustered
- Üçüncü hâl (past participle)
- blustered
- -ing biçimi
- blustering
Diğer sonuçlar
bluster kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.