cope

/ˈkoʊp/ fiil B2

Türkçe: başarmak

To deal effectively with something, especially if difficult. (intransitive)
To cut and form a mitred joint in wood or metal.
To clip the beak or talons of a bird.

Çoğul cope · He/she/it copes · Geçmiş zaman coped · Üçüncü hâl (past participle) coped · -ing biçimi coping

+ Tekrar için kaydet

Fiil biçimleri

Yalın hâl: cope
He/she/it: copes
Geçmiş zaman: coped
Üçüncü hâl (past participle): coped
-ing biçimi: coping

Kütüphaneden

“I don’t understand,” said Matthew helplessly, wishing that Marilla was at hand to cope with the situation.

Anne of Green Gables, s. 13 · C1

Kaa had only just worked his way over the west wall, landing with a wrench that dislodged a coping stone into the ditch.

The Jungle Book, s. 56 · B2

When Matthew came to think the matter over he decided that a woman was required to cope with the situation.

Anne of Green Gables, s. 191 · C1

Of course, when I had left the country there was no one to cope with him.

The Memoirs of Sherlock Holmes, s. 118 · B2

Diğer sonuçlar

cope kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur