counterbalance
/ˌkaʊntɚˈbæləns/ fiil C2Türkçe: dengelemek, karşılık gelmek
- To apply weight in order to balance an opposing weight. · Big brother counterbalances his two siblings to the pound.
- To match or equal in effect when applying opposing force. · Arm wrestling is undecided as long as the opponents counterbalance each other.· The defenders' knowledge of the terrain roughly counterbalances the attackers' superior equipment.
He/she/it counterbalances · Geçmiş zaman counterbalanced · Üçüncü hâl (past participle) counterbalanced · -ing biçimi counterbalancing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- counterbalance
- He/she/it
- counterbalances
- Geçmiş zaman
- counterbalanced
- Üçüncü hâl (past participle)
- counterbalanced
- -ing biçimi
- counterbalancing
Kütüphaneden
He was, beyond comparison, the pleasantest man: he certainly admired her, and his situation in life was most eligible; but, to counterbalance these advantages, Mr.
Diğer sonuçlar
counterbalance kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.