recoil

/ɹɪˈkɔɪl/ fiil C2

Türkçe: geri çekilmek, irkinmek, geri tepmek

To pull back, especially in disgust, horror or astonishment. (intransitive) · He recoiled in disgust when he saw the mess.
Of a firearm: to quickly push back when fired. (intransitive)

He/she/it recoils · Geçmiş zaman recoiled · Üçüncü hâl (past participle) recoiled · -ing biçimi recoiling

+ Tekrar için kaydet

Fiil biçimleri

Yalın hâl: recoil
He/she/it: recoils
Geçmiş zaman: recoiled
Üçüncü hâl (past participle): recoiled
-ing biçimi: recoiling

Kütüphaneden

And thus his trick recoiled on him, for he now carried on his back a double burden.

Three Hundred Aesop's Fables, s. 20 · B2

Violence does, in truth, recoil upon the violent, and the schemer falls into the pit which he digs for another.

The Adventures of Sherlock Holmes, s. 67 · B2

The soldiers interposed their bayonets, for they thought that he was about to attack the inspector, and the latter recoiled two or three steps.

The Count of Monte Cristo, s. 130 · C1

Dantès recoiled from the idea of so infamous a death, and passed suddenly from despair to an ardent desire for life and liberty.

The Count of Monte Cristo, s. 214 · C1

Diğer sonuçlar

recoil geri tepme C1

recoil kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur