uproot
/ˌʌpˈɹut/ fiil C2- Of a pig or other animal: to dig up (something in the ground) using the snout; to rummage for (something) in the ground; to grub up, to root, to rout.
He/she/it uproots · Geçmiş zaman uprooted · Üçüncü hâl (past participle) uprooted · -ing biçimi uprooting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- uproot
- He/she/it
- uproots
- Geçmiş zaman
- uprooted
- Üçüncü hâl (past participle)
- uprooted
- -ing biçimi
- uprooting
Kütüphaneden
The Wild Sow, whom you see daily digging up the earth, wishes to uproot the oak, so she may on its fall seize our families as food for her young.” Having thus frightened the Eagle out of her senses, she crept down to the cave of the Sow, and said, “Your children are in great danger; for as soon as you go out with your litter to find food, the Eagle is prepared to pounce upon one of your little pigs.” Having instilled these fears into the Sow, she went and pretended to hide herself in the hollow of the tree.
Diğer sonuçlar
uproot kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.