affix

/əˈfɪks/ fiil C2

Türkçe: yapıştırmak, iliştirmek, eklemek

To attach. (transitive) · to affix a stigma to a person· to affix ridicule or blame to somebody
To subjoin, annex, or add at the close or end; to append to. (transitive) · to affix a syllable to a word· to affix a seal to an instrument
To fix or fasten figuratively. · eyes affixed upon the ground

He/she/it affixes · Geçmiş zaman affixed · Üçüncü hâl (past participle) affixed · -ing biçimi affixing

Fiil biçimleri

Yalın hâl: affix
He/she/it: affixes
Geçmiş zaman: affixed
Üçüncü hâl (past participle): affixed
-ing biçimi: affixing

Kütüphaneden

“‘That this record should have all due authority, it shall bear the imperial seal, which the vendor is bound to have affixed to it.’

The Count of Monte Cristo, s. 876 · C1

Diğer sonuçlar

affix ek C1

affix kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur