grumble
/ˈɡɹʌmbl̩/ fiil C1Türkçe: homurdanmak, söylenmek, guruldamak
- To make a low, growling or rumbling noise, like a hungry stomach or certain animals. · The distant thunder grumbles.
- To complain; to murmur or mutter with discontent; to make ill-natured complaints in a low voice and a surly manner. · He grumbles about the food constantly, but has yet to learn to cook.
- To utter in a grumbling fashion.
He/she/it grumbles · Geçmiş zaman grumbled · Üçüncü hâl (past participle) grumbled · -ing biçimi grumbling
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- grumble
- He/she/it
- grumbles
- Geçmiş zaman
- grumbled
- Üçüncü hâl (past participle)
- grumbled
- -ing biçimi
- grumbling
Kütüphaneden
The Scarecrow began to grumble a bit.
“It was quite thick enough before,” grumbled Lestrade, taking a chair.
“It’s just filling your heads up with nonsense and taking time that ought to be put on your lessons,” she grumbled.
“Yes, but some crumbs must have got in as well,” the Hatter grumbled: “you shouldn’t have put it in with the bread-knife.”
Diğer sonuçlar
grumble kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.