commune
/kəˈmjuːn/ fiil C2- To converse together with sympathy and confidence; to interchange sentiments or feelings; to take counsel.
- To communicate (with) spiritually; to be together (with); to contemplate or absorb. · He spent a week in the backcountry, communing with nature.
- To receive the communion.
He/she/it communes · Geçmiş zaman communed · Üçüncü hâl (past participle) communed · -ing biçimi communing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- commune
- He/she/it
- communes
- Geçmiş zaman
- communed
- Üçüncü hâl (past participle)
- communed
- -ing biçimi
- communing
Kütüphaneden
Our spirits can commune.
Diğer sonuçlar
commune kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.