falter
/ˈfɔltəɹ/ fiil B2Türkçe: bocalamak, tereddüt etmek, duraksamak
- To waver or be unsteady; to weaken or trail off.
- To stammer; to utter with hesitation, or in a weak and trembling manner.
- To fail in distinctness or regularity of exercise; said of the mind or of thought.
- To stumble.
- To lose faith or vigor; to doubt or abandon (a cause).
- To hesitate in purpose or action.
- To cleanse or sift, as barley.
He/she/it falters · Geçmiş zaman faltered · Üçüncü hâl (past participle) faltered · -ing biçimi faltering
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- falter
- He/she/it
- falters
- Geçmiş zaman
- faltered
- Üçüncü hâl (past participle)
- faltered
- -ing biçimi
- faltering
Kütüphaneden
“Anne Shirley,” reluctantly faltered forth the owner of that name, “but, oh, please do call me Cordelia.
“O-o-o-h,” faltered Anne.
“Anne Shirley,” faltered the shrinking child, not daring to make any stipulations regarding the spelling thereof, “and I’m eleven years old.”
“But--but,” faltered Anne, “Diana says that everybody must take a basket of things to eat.
Diğer sonuçlar
falter kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.