gladiator
/ˈɡlædiˌeɪtɚ/ fiil C2- To fight as entertainment for others.
- To compete in a public contest.
- To debate or argue.
- To act aggressively toward others.
He/she/it gladiators · Geçmiş zaman gladiatored · Üçüncü hâl (past participle) gladiatored · -ing biçimi gladiatoring
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- gladiator
- He/she/it
- gladiators
- Geçmiş zaman
- gladiatored
- Üçüncü hâl (past participle)
- gladiatored
- -ing biçimi
- gladiatoring
Kütüphaneden
Tall and well proportioned as an ancient gladiator, and muscular as a Spartan, he walked for a quarter of an hour without knowing where to direct his steps, actuated by the sole idea of getting away from the spot where if he lingered he knew that he would surely be taken.
“Or kill yourself!” said Eugénie (in a tone which a Vestal in the amphitheatre would have used, when urging the victorious gladiator to finish his vanquished adversary).
“Yes; for as the gladiator said to the emperor, when he entered the arena, ‘He who is about to die salutes you.’”
Diğer sonuçlar
gladiator kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.