shackle

/ˈʃæk(ə)l/ fiil C2

Türkçe: prangaya vurmak, zincirlemek, kısıtlamak

To place (a person or animal) in shackles (noun etymology 1 sense 1); to immobilize or restrain using shackles. (transitive)
To connect or couple (something) to another thing using a shackle (noun etymology 1 sense 1.1.1, etymology 1 sense 1.1.3, etc.). (transitive)
To provide (something) with a shackle. (transitive)
To inhibit or restrain the ability, action, activity, or progress of (someone or something); to render (someone or something) incapable or ineffectual. (figuratively, transitive) · This law would effectively shackle its opposition.
Of two things: to connect or couple together. (intransitive)

Çoğul shackle · He/she/it shackles · Geçmiş zaman shackled · Üçüncü hâl (past participle) shackled · -ing biçimi shackling

+ Tekrar için kaydet

Fiil biçimleri

Yalın hâl: shackle
He/she/it: shackles
Geçmiş zaman: shackled
Üçüncü hâl (past participle): shackled
-ing biçimi: shackling

Diğer sonuçlar

shackle köstek, pranga, kelepçe C2

shackle kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur