deacon
/ˈdiːkən/ fiil C2- To ordain to the diaconate.
- For a choir leader to lead a hymn by speaking one or two lines at a time, which are then sung by the choir.
- To kill a calf shortly after birth.
- To place fresh fruit at the top of a barrel or other container, with spoiled or imperfect fruit hidden beneath.
- To make sly alterations to the boundaries of (land); to adulterate or doctor (an article to be sold), etc.
He/she/it deacons · Geçmiş zaman deaconed · Üçüncü hâl (past participle) deaconed · -ing biçimi deaconing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- deacon
- He/she/it
- deacons
- Geçmiş zaman
- deaconed
- Üçüncü hâl (past participle)
- deaconed
- -ing biçimi
- deaconing
Diğer sonuçlar
deacon kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.