heed
/ˈhiːd/ fiil C2- To mind; to regard with care; to take notice of; to attend to; to observe.
He/she/it heeds · Geçmiş zaman heeded · Üçüncü hâl (past participle) heeded · -ing biçimi heeding
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- heed
- He/she/it
- heeds
- Geçmiş zaman
- heeded
- Üçüncü hâl (past participle)
- heeded
- -ing biçimi
- heeding
Kütüphaneden
Mercédès, however, paid no heed to this explanation of her lover’s arrest.
See if I do not prick your neck with my sting.” The Draught-Mule replied, “I do not heed your threats; I only care for him who sits above you, and who quickens my pace with his whip, or holds me back with the reins.
The Shepherd-boy, now really alarmed, shouted in an agony of terror: “Pray, do come and help me; the Wolf is killing the sheep;” but no one paid any heed to his cries, nor rendered any assistance.
The lamp went out for want of oil, but she paid no heed to the darkness, and dawn came, but she knew not that it was day.
Diğer sonuçlar
heed kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.