rupture

/ˈɹʌpt͡ʃɚ/ fiil C2

Türkçe: kopmak, yırtılmak, patlamak

To burst, break through, or split, as under pressure.
To dehisce irregularly. (intransitive)

He/she/it ruptures · Geçmiş zaman ruptured · Üçüncü hâl (past participle) ruptured · -ing biçimi rupturing

Fiil biçimleri

Yalın hâl: rupture
He/she/it: ruptures
Geçmiş zaman: ruptured
Üçüncü hâl (past participle): ruptured
-ing biçimi: rupturing

Kütüphaneden

I really am quite ashamed to have been the cause of your undergoing such severe self-examination; let us drop the subject, and adopt the middle course of delay, which implies neither a rupture nor an engagement.

The Count of Monte Cristo, s. 799 · C1

“Because the rupture or fulfilment of this engagement is connected with the person of whom we were speaking.”

The Count of Monte Cristo, s. 851 · C1

Diğer sonuçlar

rupture kopma, yırtılma, bozuşma C1

rupture kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur