murmur
/ˈmɝ.mɚ/ fiil C2- To speak or make low, indistinguishable noise; to mumble, mutter. · I couldn't hear the words; he just murmured a lot.· The bees murmured in the forest. The waves murmured on the shore.
- To say (something) indistinctly, to mutter.
He/she/it murmurs · Geçmiş zaman murmured · Üçüncü hâl (past participle) murmured · -ing biçimi murmuring
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- murmur
- He/she/it
- murmurs
- Geçmiş zaman
- murmured
- Üçüncü hâl (past participle)
- murmured
- -ing biçimi
- murmuring
Kütüphaneden
“Hope!” faintly murmured Fernand, but the word seemed to die away on his pale agitated lips, and a convulsive spasm passed over his countenance.
“The hypocrite!” murmured Danglars.
A little way off was a small brook, rushing and sparkling along between green banks, and murmuring in a voice very grateful to a little girl who had lived so long on the dry, gray prairies.
“Oh, mother!” murmured Renée.
Diğer sonuçlar
murmur kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.