whack
/ˈwæk/ fiil C2- To hit, slap or strike. · The bat whacked the baseball.· G. W. Cable Rodsmen were whacking their way through willow brakes.
- To assassinate, bump off.
- To share or parcel out (often with up). · to whack the spoils of a robbery
- To beat convincingly; to thrash.
- To attempt something despite not knowing how to do it; to take on a task spontaneously and carelessly without planning.
- To eat something hurriedly.
He/she/it whacks · Geçmiş zaman whacked · Üçüncü hâl (past participle) whacked · -ing biçimi whacking
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- whack
- He/she/it
- whacks
- Geçmiş zaman
- whacked
- Üçüncü hâl (past participle)
- whacked
- -ing biçimi
- whacking
Phrasal verb'ler ve deyimler
Kütüphaneden
Again and again and again she struck, and each time her head came with a whack on the matting of the veranda and she gathered herself together like a watch spring.
Diğer sonuçlar
whack kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.