disciple
/dɪˈsaɪ.pəl/ fiil C2- To convert (a person) into a disciple.
- To train, educate, teach.
- To routinely counsel (one's peer or junior) one-on-one in their discipleship of Christ, as a fellow affirmed disciple.
He/she/it disciples · Geçmiş zaman discipled · Üçüncü hâl (past participle) discipled · -ing biçimi discipling
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- disciple
- He/she/it
- disciples
- Geçmiş zaman
- discipled
- Üçüncü hâl (past participle)
- discipled
- -ing biçimi
- discipling
Kütüphaneden
Being no disciple of Cagliostro, I was wholly unable to do this; so, by way of getting out of the scrape, I said, ‘Ask Morcerf; he has got the whole history of his beloved Monte Cristo at his fingers’ ends;’ whereupon the baroness signified her desire to see you.”
Diğer sonuçlar
disciple kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.