blunt
/blʌnt/ fiil C2Türkçe: köreltmek, körletmek, zayıflatmak
- To dull the edge or point of, by making it thicker; to make blunt.
- To repress or weaken; to impair the force, keenness, or susceptibility, of · It blunted my appetite.· My feeling towards her have been blunted.
He/she/it blunts · Geçmiş zaman blunted · Üçüncü hâl (past participle) blunted · -ing biçimi blunting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- blunt
- He/she/it
- blunts
- Geçmiş zaman
- blunted
- Üçüncü hâl (past participle)
- blunted
- -ing biçimi
- blunting
Kütüphaneden
“That’s why he nearly blunted my claws,” said the Lion.
That razor brain blunted and rusted with inaction.
The blunt accusation, the brutal tap upon the shoulder—what can one make of such a denouement?
This malignant and terrible contortion, combined with the low forehead, blunt nose, and prognathous jaw gave the dead man a singularly simious and ape-like appearance, which was increased by his writhing, unnatural posture.
Diğer sonuçlar
blunt kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.