hinge
/ˈhɪnd͡ʒ/ fiil C2- To attach by, or equip with a hinge.
- To depend on something.
- The breaking off of the distal end of a knapped stone flake whose presumed course across the face of the stone core was truncated prematurely, leaving not a feathered distal end but instead the scar of a nearly perpendicular break. · The flake hinged at an inclusion in the core.
- To move or already be positioned in such a fashion that it presents itself as rotation when an off-centre fixed point is taken into account.
He/she/it hinges · Geçmiş zaman hinged · Üçüncü hâl (past participle) hinged · -ing biçimi hinging
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- hinge
- He/she/it
- hinges
- Geçmiş zaman
- hinged
- Üçüncü hâl (past participle)
- hinged
- -ing biçimi
- hinging
Phrasal verb'ler ve deyimler
Kütüphaneden
“Criminal cases are continually hinging upon that one point.
Is there no circumstance on which this whole case appears to hinge?
At one side of this was a squat, brass-bound wooden box, the lid of which was hinged upwards, with this curious old-fashioned key projecting from the lock.
He’s simply the hinge that the whole team turns on.
Diğer sonuçlar
hinge kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.