buckle
/ˈbʌkəl/ fiil C2Türkçe: bükülmek, bel vermek, pes etmek
- To cause (something) to bend, or to become distorted.
- Of a thing (especially a slender structure under compression): to collapse or distort under physical pressure.
- Of a person: to (suddenly) cease resisting pressure or stress; to give in or give way, to yield. · It is amazing that he has never buckled after so many years of doing such urgent work.
He/she/it buckles · Geçmiş zaman buckled · Üçüncü hâl (past participle) buckled · -ing biçimi buckling
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- buckle
- He/she/it
- buckles
- Geçmiş zaman
- buckled
- Üçüncü hâl (past participle)
- buckled
- -ing biçimi
- buckling
Phrasal verb'ler ve deyimler
Kütüphaneden
“Just give me a help with this buckle, cabman,” he said, kneeling over his task, and never turning his head.
Diğer sonuçlar
buckle kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.