apprentice
/əˈpɹɛntɪs/ fiil C1- To put under the care and supervision of a master, for the purpose of instruction in a trade or business. · His father had apprenticed him to a silk merchant.· He was apprenticed to a local employer.
- To be an apprentice to. · Joe apprenticed three different photographers before setting up his own studio.
He/she/it apprentices · Geçmiş zaman apprenticed · Üçüncü hâl (past participle) apprenticed · -ing biçimi apprenticing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- apprentice
- He/she/it
- apprentices
- Geçmiş zaman
- apprenticed
- Üçüncü hâl (past participle)
- apprenticed
- -ing biçimi
- apprenticing
Kütüphaneden
Elara, a diligent apprentice with an extraordinary talent for spatial precision, stared intently at the magnificent parchment spread across her mahogany desk.
Turning toward his anxious apprentice, a rare and genuine smile softened the usually stern lines of his weathered face.
Before Samuel Langhorne Clemens became an internationally celebrated literary luminary, he was an apprentice pilot navigating the capricious currents of the Mississippi River.
Diğer sonuçlar
apprentice kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.