insult
/ɪnˈsʌlt/ fiil B2Türkçe: aşağılamak, hakaret etmek
- To be insensitive, insolent, or rude to (somebody); to affront or demean (someone).
He/she/it insults · Geçmiş zaman insulted · Üçüncü hâl (past participle) insulted · -ing biçimi insulting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- insult
- He/she/it
- insults
- Geçmiş zaman
- insulted
- Üçüncü hâl (past participle)
- insulted
- -ing biçimi
- insulting
Kütüphaneden
But you can’t expect me to visit here again in a hurry, if I’m liable to be flown at and insulted in such a fashion.
The only cheerful thing about it was Jerry Buote, the hired boy, and Marilla resented his cheerfulness as a personal insult.
It was bad enough to be singled out for punishment from among a dozen equally guilty ones; it was worse still to be sent to sit with a boy, but that that boy should be Gilbert Blythe was heaping insult on injury to a degree utterly unbearable.
I’ve been insulted.”
Diğer sonuçlar
insult kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.