insolence
/ˈɪn.sə.ləns/ i̇sim C2Türkçe: küstahlık, saygısızlık
- Contemptible, ill-mannered conduct; insulting: arrogant, bold behaviour or attitude.
- Insolent conduct or treatment; insult.
Çoğul insolences
Kütüphaneden
But the insolence of his Normans—’ How are you getting on now, my dear?” it continued, turning to Alice as it spoke.
It was all pride and insolence.
Away, therefore, with your insolence, for I know well when to go fast, and when to go slow.”
The man’s insolence was maddening, but we could not resent it.
insolence kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.