beef
/bif/ fiil C2- To complain.
- To add weight or strength to.
- To fart; break wind. · Ugh, who just beefed in here?
- To cry. · David was beefing last night after Ruth told him off.
- To fail or mess up. · I beefed my presentation hard yesterday.
- To feud or hold a grudge against. · Those two are beefing right now — best you stay out of it.
He/she/it beefs · Geçmiş zaman beefed · Üçüncü hâl (past participle) beefed · -ing biçimi beefing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- beef
- He/she/it
- beefs
- Geçmiş zaman
- beefed
- Üçüncü hâl (past participle)
- beefed
- -ing biçimi
- beefing
Phrasal verb'ler ve deyimler
Kütüphaneden
If we get rid of them, we shall fall into the hands of unskillful operators, and thus suffer a double death: for you may be assured, that though all the Butchers should perish, yet will men never want beef.”
Diğer sonuçlar
beef kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.