banishment

/ˈbænɪʃmənt/ i̇sim C2

Türkçe: sürgün, ihraç

The act of banishing. (countable, uncountable) · The judge pronounced banishment upon the war criminal.
The state of being banished, exile. (countable, uncountable) · He has been in banishment from his home country for well over four years.

Çoğul banishments

banishment kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur