knife
/ˈnaɪ̯f/ fiil C2- To cut with a knife.
- To use a knife to injure or kill by stabbing, slashing, or otherwise using the sharp edge of the knife as a weapon. · She was repeatedly knifed in the chest.
- To cut through as if with a knife. · The boat knifed through the water.
- To betray, especially in the context of a political slate.
- To positively ignore, especially in order to denigrate; compare cut.
He/she/it knifes · Geçmiş zaman knifed · Üçüncü hâl (past participle) knifed · -ing biçimi knifing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- knife
- He/she/it
- knifes
- Geçmiş zaman
- knifed
- Üçüncü hâl (past participle)
- knifed
- -ing biçimi
- knifing
Phrasal verb'ler ve deyimler
Kütüphaneden
Then he laid upon the table a long, deadly, sheathed knife.
I saw the glint of a knife, and I lashed at him with the hammer.
I got him somewhere; for the knife tinkled down on the floor.
Of a branch of a plane, with a knife of my own,
Diğer sonuçlar
knife kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.