muddle
/ˈmʌd(ə)l/ fiil C1- To mix together, to mix up; to confuse. · Young children tend to muddle their words.
- To mash slightly for use in a cocktail. · He muddled the mint sprigs in the bottom of the glass.
- To dabble in mud. · c. 1721-1722, Jonathan Swift, The Progress of Marriage Young ducklings foster'd by a hen; But, when let out, they run and muddle
- To make turbid or muddy.
- To think and act in a confused, aimless way.
- To cloud or stupefy; to render stupid with liquor; to intoxicate partially.
- To waste or misuse, as one does who is stupid or intoxicated.
He/she/it muddles · Geçmiş zaman muddled · Üçüncü hâl (past participle) muddled · -ing biçimi muddling
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- muddle
- He/she/it
- muddles
- Geçmiş zaman
- muddled
- Üçüncü hâl (past participle)
- muddled
- -ing biçimi
- muddling
Kütüphaneden
“A nice muddle their slates’ll be in before the trial’s over!” thought Alice.
Diğer sonuçlar
muddle kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.