butt
/bʌt/ fiil C2- To join at the butt, end, or outward extremity; to terminate; to be bounded; to abut.
He/she/it butts · Geçmiş zaman butted · Üçüncü hâl (past participle) butted · -ing biçimi butting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- butt
- He/she/it
- butts
- Geçmiş zaman
- butted
- Üçüncü hâl (past participle)
- butted
- -ing biçimi
- butting
Phrasal verb'ler ve deyimler
Kütüphaneden
The Bull quietly addressed him: “Butt away as much as you will.
“He never lost his grip; but he got it butt downward for a moment too long.
How he did it I could not imagine, but he pushed and pulled and butted until he got me through the crowd, and right up to the steps which led to the office.
I don't want police butting into a private matter.
Diğer sonuçlar
- butt izmarit, sokra, kıç B2
- butt süsmek, toslamak C2
- butt Any of various flatfish such as sole, plaice or... C2
- butt The shoulder of an animal, especially the porti... C2
- butt Synonym of butty C2
- butt An English measure of capacity for liquids, con... C2
- butt A push, thrust, or sudden blow, given by the head C2
- butt in burnunu sokmak, maydanoz olmak, kaynak yapmak
butt kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.