curse
/kɝs/ fiil C2Türkçe: lanetlemek, ilenmek, beddua etmek, kargımak
- To place a curse upon (a person or object).
- To call upon divine or supernatural power to send injury upon; to imprecate evil upon; to execrate.
- To speak or shout a vulgar curse or epithet.
- To use offensive or morally inappropriate language.
- To bring great evil upon; to be the cause of serious harm or unhappiness to; to furnish with that which will be a cause of deep trouble; to afflict or injure grievously; to harass or torment.
He/she/it curses · Geçmiş zaman cursed · Üçüncü hâl (past participle) cursed · -ing biçimi cursing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- curse
- He/she/it
- curses
- Geçmiş zaman
- cursed
- Üçüncü hâl (past participle)
- cursed
- -ing biçimi
- cursing
Kütüphaneden
Holmes tore it open, and then with a bitter curse hurled it into the grate.
‘He sent it to me in that state, with his curse, upon my wedding morning.’
These infernal Scowrers, this cursed vindictive nest of criminals—”
Here I rallied, and had already improved so far as to be able to walk about the wards, and even to bask a little upon the verandah, when I was struck down by enteric fever, that curse of our Indian possessions.
Diğer sonuçlar
curse kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.