impeach
/ɪmˈpit͡ʃ/ fiil C1Türkçe: mani olmak, önlemek, itham etmek, suçlamak
- To hinder, impede, or prevent.
- To bring a legal proceeding against a public official. · President Clinton was impeached by the House in November 1998, but since the Senate acquitted him, he was not removed from office.
- To charge with impropriety; to discredit; to call into question.
- To demonstrate in court that a testimony under oath contradicts another testimony from the same person, usually one taken during deposition.
He/she/it impeaches · Geçmiş zaman impeached · Üçüncü hâl (past participle) impeached · -ing biçimi impeaching
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- impeach
- He/she/it
- impeaches
- Geçmiş zaman
- impeached
- Üçüncü hâl (past participle)
- impeached
- -ing biçimi
- impeaching
Kütüphaneden
The peddler had certainly spoken the truth when he declared that the dye wouldn’t wash off, however his veracity might be impeached in other respects.
impeach kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.