scourge
/skɜɹd͡ʒ/ i̇sim C2Türkçe: belâ, afet, kırbaç
- A whip, often made of leather and having multiple tails; a lash. · He flogged him with a scourge.
- A person or thing regarded as an agent of divine punishment.
- A source of persistent (and often widespread) pain and suffering or trouble, such as a cruel ruler, disease, pestilence, or war. · Graffiti is the scourge of building owners everywhere.
Çoğul scourges
Kütüphaneden
“Then of what other scourge are you afraid, my dear Blacas?”
“Ah, they are my scourges.”
Diğer sonuçlar
scourge kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.