quit
/kwɪt/ fiil A2Türkçe: istifa etmek, bırakmak
- To leave (a place). · The British quit India in the 1940s.
- To set at rest; to free, as from anything harmful or oppressive; to relieve; to clear; to liberate.
- To release from obligation, accusation, penalty, etc.; to absolve; to acquit.
- To abandon, renounce (a thing).
- To resign from (a job, office, position, etc.). · After having to work overtime without being paid, I quit my job.
- To stop, give up (an activity). · John is planning to quit smoking.
- To close (an application).
Çoğul quit · He/she/it quits · Geçmiş zaman quit · Üçüncü hâl (past participle) quit · -ing biçimi quitting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- quit
- He/she/it
- quits
- Geçmiş zaman
- quit
- Üçüncü hâl (past participle)
- quit
- -ing biçimi
- quitting
Düzensiz bir fiil: geçmiş zaman ve üçüncü hâlini (past participle) ezberleyin.
Kütüphaneden
I lent you money, and you returned it; that’s like good neighbors, and we are quits.”
“We are never quits with those who oblige us,” was Dantès’ reply; “for when we do not owe them money, we owe them gratitude.”
“To be sure!—to be sure!” cried Dantès, eagerly quitting the table; “let us go directly!”
As for Fernand himself, he seemed to be enduring the tortures of the damned; unable to rest, he was among the first to quit the table, and, as though seeking to avoid the hilarious mirth that rose in such deafening sounds, he continued, in utter silence, to pace the farther end of the salon.
Diğer sonuçlar
quit kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.