absolve

/æbˈzɑlv/ fiil C2

Türkçe: özgürleştirmek, özgür kılmak, özgür etmek, aklamak

To set free, release or discharge (from obligations, debts, responsibility etc.). (transitive) · You will absolve a subject from his allegiance.
To pronounce free from or give absolution for a penalty, blame, or guilt. (transitive)
To pronounce not guilty; to grant a pardon for. (transitive)
To grant a remission of sin; to give absolution to. (transitive)
To remit a sin; to give absolution for a sin. (transitive)
To pass a course or test; to gain credit for a class; to qualify academically. (transitive)

He/she/it absolves · Geçmiş zaman absolved · Üçüncü hâl (past participle) absolved · -ing biçimi absolving

Fiil biçimleri

Yalın hâl: absolve
He/she/it: absolves
Geçmiş zaman: absolved
Üçüncü hâl (past participle): absolved
-ing biçimi: absolving

absolve kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur