forfeit
/ˈfɔɹ.fɪt/ i̇sim C1- A penalty for or consequence of a misdemeanor.
- A thing forfeited; that which is taken from somebody in requital of a misdeed committed; that which is lost, or the right to which is alienated, by a crime, breach of contract, etc. · He who murders pays the forfeit of his own life.
- Something deposited and redeemable by a sportive fine as part of a game.
Çoğul forfeits
Kütüphaneden
If you leave, you forfeit your whole position forever.
My father’s opinion of me does me the greatest honour; and I should be miserable to forfeit it.
“I trust that they do not mean that I have done anything to forfeit your confidence?”
Diğer sonuçlar
forfeit kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.