stipulate

/ˈstɪpjuˌleɪt/ fiil C2

Türkçe: şart koşmak, taahhüt etmek, üstlenmek

To require (something) as a condition of a contract or agreement. (transitive)
To specify, promise or guarantee something in an agreement. (transitive)
To acknowledge the truth of; not to challenge. (US, formal, transitive) · The defense stipulates that the witness has identified my client.
To ask for a contractual term. (intransitive)
To mutually agree. (formal, intransitive) · We will stipulate to our receipt of all pertinent discovery documents.

He/she/it stipulates · Geçmiş zaman stipulated · Üçüncü hâl (past participle) stipulated · -ing biçimi stipulating

Fiil biçimleri

Yalın hâl: stipulate
He/she/it: stipulates
Geçmiş zaman: stipulated
Üçüncü hâl (past participle): stipulated
-ing biçimi: stipulating

Kütüphaneden

Anne did remember it and was back in the stipulated time, although probably no mortal will ever know just what it cost her to confine the discussion of Diana’s important communication within the limits of ten minutes.

Anne of Green Gables, s. 144 · C1

Diğer sonuçlar

stipulate kulakçıklı C2

stipulate kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur