scream
/skɹiːm/ fiil B1Türkçe: bağırmak, haykırmak, çığlık atmak
- To cry out with a shrill voice; to utter a sudden, sharp outcry, or shrill, loud cry, as in fright or extreme pain; to screech, to shriek.
- To move quickly; to race. · He almost hit a pole, the way he came screaming down the hill.
- To be very indicative of; clearly having the characteristics of. · Do you know what screams "I’m obnoxious"? People who feel the need to comment on every little thing they notice.
Çoğul scream · He/she/it screams · Geçmiş zaman screamed · Üçüncü hâl (past participle) screamed · -ing biçimi screaming
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- scream
- He/she/it
- screams
- Geçmiş zaman
- screamed
- Üçüncü hâl (past participle)
- screamed
- -ing biçimi
- screaming
Kütüphaneden
She did not scream.
“Quick, Dorothy!” she screamed.
The Lion, although he was certainly afraid, turned to face the Kalidahs, and then he gave so loud and terrible a roar that Dorothy screamed and the Scarecrow fell over backward, while even the fierce beasts stopped short and looked at him in surprise.
“See what you have done!” she screamed.
Diğer sonuçlar
scream kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.