invalidate
/ɪnˈvæl.əˌdeɪt/ fiil C1Türkçe: geçersizleştirmek, hükümsüz kılmak
- To make invalid (especially in to contract law) · The circuit court judge's ruling was invalidated by a superior judge.
- To make or declare (an argument, statement, or theory) unsound or erroneous; disprove.
- To render invalid; discredit. · Telling an angry person to "calm down" can invalidate their feelings.
He/she/it invalidates · Geçmiş zaman invalidated · Üçüncü hâl (past participle) invalidated · -ing biçimi invalidating
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- invalidate
- He/she/it
- invalidates
- Geçmiş zaman
- invalidated
- Üçüncü hâl (past participle)
- invalidated
- -ing biçimi
- invalidating
Kütüphaneden
Instead of owning the misstep, the speaker invalidates the victim, implying that the true issue lies in their unwarranted interpretation of the event.
invalidate kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.