overrule

/ˌoʊ.vɚˈɹul/ fiil C1

Türkçe: reddetmek, geçersiz kılmak, bozmak

To rule over; to govern or determine by superior authority. (transitive)
To rule or determine in a contrary way; to decide against; to abrogate or alter. (transitive)
To nullify a previous ruling by a higher power. (transitive) · The line judge signalled the ball was in, but this was overruled by the umpire.
To dismiss or throw out (a protest or objection) at a court. (transitive)

He/she/it overrules · Geçmiş zaman overruled · Üçüncü hâl (past participle) overruled · -ing biçimi overruling

Fiil biçimleri

Yalın hâl: overrule
He/she/it: overrules
Geçmiş zaman: overruled
Üçüncü hâl (past participle): overruled
-ing biçimi: overruling

overrule kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur