Briton
/ˈbɹɪt.ən/ i̇sim C2Türkçe: Britanyalı, İngiliz
- An inhabitant of Great Britain, particularly (historical) a Celt from the area of Roman Britain or (obsolete) a Welshman; a British person. · The ancient Britons were particularly fond of Anglesey, which the Romans knew as Mona.
- A citizen of the United Kingdom or (historical, obsolete) its overseas empire. · The victims included 3 Canadians, 2 Irishmen, and 1 Briton.· The hiker was a Briton from New Zealand.
Çoğul Britons
Kütüphaneden
Dodd, a big, fresh, sunburned, upstanding Briton.
Briton kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.