alienate
/ˈeɪ.li.ə.neɪt/ fiil C1- To convey or transfer to another, as title, property, or right; to part voluntarily with ownership of.
- To estrange; to withdraw affections or attention from; to make indifferent or averse, where love or friendship before subsisted.
- To cause one to feel unable to relate.
He/she/it alienates · Geçmiş zaman alienated · Üçüncü hâl (past participle) alienated · -ing biçimi alienating
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- alienate
- He/she/it
- alienates
- Geçmiş zaman
- alienated
- Üçüncü hâl (past participle)
- alienated
- -ing biçimi
- alienating
Kütüphaneden
It is, in short, impossible for us to conjecture the causes or circumstances which may have alienated them, without actual blame on either side.”
Let me hasten to add,” continued he, “that the testator, having only the right to alienate a part of his fortune, and having alienated it all, the will will not bear scrutiny, and is declared null and void.”
It might alienate my protector.
alienate kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.