irritate
/ˈɪɹ.ɪˌteɪt/ fiil B1Türkçe: kızdırmak, öfkelendirmek, sinirlendirmek, sinir etmek
- To provoke impatience, anger, or displeasure in.
- To cause or induce displeasure or irritation.
- To induce pain in (all or part of a body or organism).
He/she/it irritates · Geçmiş zaman irritated · Üçüncü hâl (past participle) irritated · -ing biçimi irritating
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- irritate
- He/she/it
- irritates
- Geçmiş zaman
- irritated
- Üçüncü hâl (past participle)
- irritated
- -ing biçimi
- irritating
Kütüphaneden
Alice felt a little irritated at the Caterpillar’s making such _very_ short remarks, and she drew herself up and said, very gravely, “I think, you ought to tell me who _you_ are, first.”
Consequently, when Marilla entered her kitchen and found the fire black out, with no sign of Anne anywhere, she felt justly disappointed and irritated.
Darcy liked me less, his son might have borne with me better; but his father’s uncommon attachment to me irritated him, I believe, very early in life.
The Serpent, irritated at the escape of his prey, injected his poison into the drinking horn of the countryman.
irritate kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.