topple

/ˈtɑpl̩/ fiil C2

Türkçe: devirmek, yıkmak, devrilmek

To push or throw over. (transitive) · The massed crowds toppled the statue of the former dictator.
To overturn.
To overthrow something. (figuratively) · to topple one's rival
To totter and fall, or to lean as if about to do so. (intransitive) · The pile of pennies began to topple.

He/she/it topples · Geçmiş zaman toppled · Üçüncü hâl (past participle) toppled · -ing biçimi toppling

Fiil biçimleri

Yalın hâl: topple
He/she/it: topples
Geçmiş zaman: toppled
Üçüncü hâl (past participle): toppled
-ing biçimi: toppling

Kütüphaneden

There were slates and bricks piled up on the roof preparatory to some repairs, and they would have me believe that the wind had toppled over one of these.

The Memoirs of Sherlock Holmes, s. 111 · B2

She was within three steps of the bottom; she already heard Morrel’s voice, when suddenly a cloud passed over her eyes, her stiffened foot missed the step, her hands had no power to hold the baluster, and falling against the wall she lost her balance wholly and toppled to the floor.

The Count of Monte Cristo, s. 931 · C1

Diğer sonuçlar

topple devrilme, düşüş C2

topple kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur