eklig
/ˈeːklɪç/ adjectif B1En français : dégoûtant, répugnant
- dégoûtant, répugnant, beurk
Comparatif ekliger · Superlatif am ekligsten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | eklige | eklige | eklige | ekligen |
| Accusatif | ekligen | eklige | eklige | ekligen |
| Datif | ekligen | ekligen | ekligen | ekligen |
| Génitif | ekligen | ekligen | ekligen | ekligen |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ekliger | eklige | ekliges | eklige |
| Accusatif | ekligen | eklige | ekliges | eklige |
| Datif | ekligem | ekliger | ekligem | ekligen |
| Génitif | ekligen | ekliger | ekligen | ekliger |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ekliger | eklige | ekliges | ekligen |
| Accusatif | ekligen | eklige | ekliges | ekligen |
| Datif | ekligen | ekligen | ekligen | ekligen |
| Génitif | ekligen | ekligen | ekligen | ekligen |
Apprenez eklig dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.