legitim
/leɡiˈtiːm/ adjectif C1En français : légitime
- légitime, justifié par la loi, la morale ou la coutume
- légitime, c'est-à-dire issu du mariage
Comparatif legitimer · Superlatif am legitimsten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | legitime | legitime | legitime | legitimen |
| Accusatif | legitimen | legitime | legitime | legitimen |
| Datif | legitimen | legitimen | legitimen | legitimen |
| Génitif | legitimen | legitimen | legitimen | legitimen |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | legitimer | legitime | legitimes | legitime |
| Accusatif | legitimen | legitime | legitimes | legitime |
| Datif | legitimem | legitimer | legitimem | legitimen |
| Génitif | legitimen | legitimer | legitimen | legitimer |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | legitimer | legitime | legitimes | legitimen |
| Accusatif | legitimen | legitime | legitimes | legitimen |
| Datif | legitimen | legitimen | legitimen | legitimen |
| Génitif | legitimen | legitimen | legitimen | legitimen |
Apprenez legitim dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.