smart
/smaːɐ̯t/ adjetivo B2En español: inteligente, listo, elegante
- inteligente, listo, hábil (que muestra habilidad social o astucia)
- elegante, atractivo (bien parecido, bien vestido)
Comparativo smarter · Superlativo am smartesten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | smarte | smarte | smarte | smarten |
| Acusativo | smarten | smarte | smarte | smarten |
| Dativo | smarten | smarten | smarten | smarten |
| Genitivo | smarten | smarten | smarten | smarten |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | smarter | smarte | smartes | smarte |
| Acusativo | smarten | smarte | smartes | smarte |
| Dativo | smartem | smarter | smartem | smarten |
| Genitivo | smarten | smarter | smarten | smarter |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | smarter | smarte | smartes | smarten |
| Acusativo | smarten | smarte | smartes | smarten |
| Dativo | smarten | smarten | smarten | smarten |
| Genitivo | smarten | smarten | smarten | smarten |
Aprende smart en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.