antik
/anˈtiːk/ adjectif B1En français : antique, ancien
- antique (de l'Antiquité grecque, romaine, etc.)
- ancien (vieux mais ayant de la valeur pour les collectionneurs)
Comparatif antiker · Superlatif am antiksten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | antike | antike | antike | antiken |
| Accusatif | antiken | antike | antike | antiken |
| Datif | antiken | antiken | antiken | antiken |
| Génitif | antiken | antiken | antiken | antiken |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | antiker | antike | antikes | antike |
| Accusatif | antiken | antike | antikes | antike |
| Datif | antikem | antiker | antikem | antiken |
| Génitif | antiken | antiker | antiken | antiker |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | antiker | antike | antikes | antiken |
| Accusatif | antiken | antike | antikes | antiken |
| Datif | antiken | antiken | antiken | antiken |
| Génitif | antiken | antiken | antiken | antiken |
Apprenez antik dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.