urban
/ʊʁˈbaːn/ adjectif C1En français : urbain
- urbain
Comparatif urbaner · Superlatif am urbansten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | urbane | urbane | urbane | urbanen |
| Accusatif | urbanen | urbane | urbane | urbanen |
| Datif | urbanen | urbanen | urbanen | urbanen |
| Génitif | urbanen | urbanen | urbanen | urbanen |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | urbaner | urbane | urbanes | urbane |
| Accusatif | urbanen | urbane | urbanes | urbane |
| Datif | urbanem | urbaner | urbanem | urbanen |
| Génitif | urbanen | urbaner | urbanen | urbaner |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | urbaner | urbane | urbanes | urbanen |
| Accusatif | urbanen | urbane | urbanes | urbanen |
| Datif | urbanen | urbanen | urbanen | urbanen |
| Génitif | urbanen | urbanen | urbanen | urbanen |
Apprenez urban dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.