hip
/hɪp/ adjectif B2En français : branché, tendance
- branché, tendance (familier)
Comparatif hipper · Superlatif am hippsten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | hippe | hippe | hippe | hippen |
| Accusatif | hippen | hippe | hippe | hippen |
| Datif | hippen | hippen | hippen | hippen |
| Génitif | hippen | hippen | hippen | hippen |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | hipper | hippe | hippes | hippe |
| Accusatif | hippen | hippe | hippes | hippe |
| Datif | hippem | hipper | hippem | hippen |
| Génitif | hippen | hipper | hippen | hipper |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | hipper | hippe | hippes | hippen |
| Accusatif | hippen | hippe | hippes | hippen |
| Datif | hippen | hippen | hippen | hippen |
| Génitif | hippen | hippen | hippen | hippen |
Apprenez hip dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.