kleben
[ˈkleːbm̩] fiil A2Türkçe: yapıştırmak, yapışmak, yapışkan olmak
- yapıştırmak (geçişli)
- yapışmak (geçişsiz) · Der Schlamm klebte an den Schuhen. The mud was sticking to the shoes.
- yapışkan olmak (geçişsiz)
Fiil biçimleri
- Mastar
- kleben
- Şimdiki zaman (er)
- klebt
- Präteritum (er)
- klebte
- Perfekt (er)
- hat geklebt
- Mastar (zu ile)
- zu kleben
Kütüphaneden
Manche Hersteller kleben ihre Geräte so fest zusammen, dass man sie kaum öffnen kann, und Ersatzteile sind oft schwer zu bekommen.
Diğer eşleşmeler
kleben kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.