der Anruf
/ˈanʁuːf/ اسم · مذكر A1بـالعربية: مكالمة هاتفية، اتصال
- نداء، صيحة (قديم)
- مكالمة (هاتفية)، اتصال
حالة الإضافة (Genitiv) des Anrufes · الجمع die Anrufe
صيغ الاسم
| المفرد | الجمع | |
|---|---|---|
| حالة الرفع (Nominativ) | der Anruf | die Anrufe |
| حالة النصب (Akkusativ) | den Anruf | die Anrufe |
| حالة الجر (Dativ) | dem Anruf / Anrufe | den Anrufen |
| حالة الإضافة (Genitiv) | des Anrufes / Anrufs | der Anrufe |
من المكتبة
Ich hätte Lena öfter anrufen sollen, statt immer nur auf ihre Nachrichten zu warten.
Die Frau hatte noch kurz anrufen können, bevor die Verbindung abbrach.
Er möchte seine Schwester Ayşe in Ankara anrufen.
Sie machen einen Videoanruf.
تعلّم Anruf في نصوص حقيقية
مع حساب مجاني، مرّر المؤشر فوق أي كلمة في المكتبة لترى معناها، واستمع إليها مقروءة بصوت عالٍ، واحفظ الكلمات لمراجعتها في مواعيد تناسب ذاكرتك، واعرف مقدار ما تعرفه من كل كتاب.